Ingesnoerd baardmos

                    'Ingesnoerd baardmos' 

          'Usnea cornuta'

Ingesnoerd baardmos is een korstmossoort uit de familie Parmeliaceae. Het leeft op bomen en hout. Hij leeft in symbiose met de alg Trebouxioid.

De naam "ingesnoerd" verwijst naar de opvallende insnoeringen (versmallingen) aan de basis van de zijtakken.

Net als de meeste baardmossen, zeldzaam in Nederland.

 Meestal pas te determineren na microscopisch onderzoek.

Ingesnoerd baardmos is een struikvormig korstmos. Het thallus is dof grijsgroen van kleur, tot 6 cm lang, met de hoofdvertakkingen tot 1,5 mm dik en vertakkingen in brede hoeken.

 Waar de zijvertakkingen de hoofdsteel raken, is er vaak een vernauwing met een witte ring te zien.

( lastig te zien vaak )

 Hij wordt niet zwart aan de basis van het voetje. Kleine soralen en isidiën kunnen op de vertakkingen takken zitten.

Dit ingesnoerd baardmos,  heb ik gezien in het Julianapark in Schiedam. 

Op de schuin staande boom.

Ingesnoerd baardmos is in Nederland zeldzaam en staat op de Nederlandse Rode Lijst in de categorie 'Bedreigd'.

Gewoon baardmos

                   "Gewoon baardmos"

Op een hardhouten brugleuning 

In het Bentwoud Zuidpolder. 

Ook daar een klein plukje van ongeveer 7mm.

Ik heb hier een klein takje afgeknipt en laten determineren. 

De meeste baardmossen moeten eerst gedetermineerd worden. 

"Usnea subfloridana"

Was de uitkomst. 

'Gewoon baardmos'

Bleek baardmos

                         "Bleek baardmos"

'Usnea hirta'

 is een korstmossoort uit de familie Parmeliaceae.

Net als de meeste baardmossen zeldzaam in Nederland en pas te determineren na microscopisch onderzoek. 

Gelukkig staan er op Waarneming.nl 

goedgekeurde baardmossen die onderzocht zijn.

Bleek baardmos is zoals de meeste baardmossen struikvormig.. Ze worden hier meestal tot ongeveer 5 cm, zelden langer dan 13 cm.

Rotterdam, Zevenkamp - De Tochten ( ZH )

Groeit daar op een 

Valse Christusdoorn - Gleditsia triacantho

Heel wat exemplaren op de boom.

De hoofdvertakkingen zijn onregelmatig en gezwollen, terwijl de zijtakken niet versmallen bij de aanhechting. De segmenten van de vertakkingen zijn cilindrisch of worstvormig, met talrijke dwarsgroeven. Er worden zelden apotheciën (vruchtlichamen) gevormd, en zijn dan meestal kleiner dan 3 mm in diameter. 

Deze baardmos heeft een lichte basis ( voetje ) en talrijke doorn-achtige, lange en dunne isidiën.
Alhoewel die kenmerken niet altijd goed te zien zijn.

Deze soort kan goed tegen droogte en is een van de meest voorkomende Usnea-soorten in Centraal-Europa. 

Bleek baardmos komt in Nederland zeldzaam voor. Het staat op de Nederlandse Rode Lijst in de categorie 'Bedreigd'.

Gelig baardmos

                          Gelig baardmos.

"Usnea flavocardia"

Net als de meeste baardmossen zeldzaam in Nederland en pas te determineren na microscopisch onderzoek. 

Gelukkig staan er op Waarneming.nl 

goedgekeurde baardmossen die onderzocht zijn.

Nog een

'Usnea flavocardia'
Gelig baardmos 

Deze zit op een hardhouten hekwerk van een weiland in Rotterdam-Kandelaar..