Rood baardmos ~ Usnea rubicunda
Een zeer zeldzaam korstmos
in Nederland
Het Rood baardmos is een van de meest bijzondere en zéér zeldzame korstmossen die we in Nederland hebben, maar bijna niemand krijgt het ooit te zien.
Alle locaties in Nederland worden geheim gehouden.
Rood baardmos heeft een opvallende, roodbruine kleur en groeit in piepkleine, harige plukjes op oude boomstammen.
Rood baardmos (Usnea rubicunda) en andere baardmossen worden in Nederland niet zo groot en mooi omdat ze extreem gevoelig zijn voor luchtverontreiniging (vooral stikstof en zwaveldioxide). Daarnaast zijn onze bossen vaak te droog, te jong en is er een gebrek aan de stabiele, vochtige lucht die deze korstmossen nodig hebben om weelderig te groeien.
Het Rood baardmos is in Nederland vaak erg klein (vaak maar 1 tot 3 centimeter groot)
Baardmossen halen al hun voeding en vocht direct uit de lucht. In Nederland is de concentratie stikstof en fijnstof in de lucht te hoog. Rood baardmos staat hier dan ook te boek als zeer zeldzaam en kwetsbaar.
Bij het determineren moet op de volgende specifieke kenmerken worden gelet
• De kleur: De buitenste laag (cortex) heeft een duidelijke rode, oranjeachtige of warm roestbruine tint, vooral op de dikkere hoofdtakken. De basis waar hij vastzit aan de boom is niet zwart.
• De elastische 'elastiek-test': Als je heel voorzichtig aan een takje trekt, breekt de buitenste gekleurde laag open, maar blijft de spierwitte, rubberachtige centrale draad (de as) heel. Dit bewijst dat het een echt baardmos (Usnea) is.
• Zijtakjes en wratjes: De takken staan vaak in een rechte hoek op elkaar en zijn bedekt met kleine wratjes en korrelige uitsteeksels (isidiën).
• De groeiplaats: Je vindt hem in Nederland vrijwel uitsluitend op de schors van oude loofbomen met een zure tot matig zure stam (zoals zomereiken) op plekken met een hoge luchtvochtigheid, zoals in de duinen of oude bossen.
• De kleur: De buitenste laag (cortex) heeft een duidelijke rode, oranjeachtige of warm roestbruine tint, vooral op de dikkere hoofdtakken. De basis waar hij vastzit aan de boom is niet zwart.
• De elastische 'elastiek-test': Als je heel voorzichtig aan een takje trekt, breekt de buitenste gekleurde laag open, maar blijft de spierwitte, rubberachtige centrale draad (de as) heel. Dit bewijst dat het een echt baardmos (Usnea) is.
• Zijtakjes en wratjes: De takken staan vaak in een rechte hoek op elkaar en zijn bedekt met kleine wratjes en korrelige uitsteeksels (isidiën).
• De groeiplaats: Je vindt hem in Nederland vrijwel uitsluitend op de schors van oude loofbomen met een zure tot matig zure stam (zoals zomereiken) op plekken met een hoge luchtvochtigheid, zoals in de duinen of oude bossen.
De takjes van Rood baardmos hebben een opvallende roodbruine kleur. Het Rood baardmos groeit in piepkleine, harige plukjes op oude boomstammen.
Je herkent het "rood baardmos" (Usnea rubicunda) in Nederland aan de roodachtige tot roestbruine kleur van de takjes.
Rood baardmos (Usnea rubicunda) en andere baardmossen worden in Nederland niet zo groot en mooi omdat ze extreem gevoelig zijn voor luchtverontreiniging (vooral stikstof en zwaveldioxide).
Onze bossen in Nederland zijn vaak te droog, te jong en is er een gebrek aan de stabiele, vochtige lucht die deze korstmossen nodig hebben om weelderig te groeien.
• Luchtkwaliteit: Baardmossen halen al hun voeding en vocht direct uit de lucht. In Nederland is de concentratie stikstof en fijnstof in de lucht te hoog. Rood baardmos staat hier dan ook te boek als zeer zeldzaam en kwetsbaar.
• Te weinig oude bossen: De soort groeit het beste op oudere, karakteristieke bomen met een ruwe schors, zoals eiken of wilgen. Omdat de meeste bossen in Nederland relatief jong zijn en regelmatig worden uitgedund of gekapt, ontbreekt het geschikte substraat.
• Luchtvochtigheid: In tegenstelling tot bijvoorbeeld Scandinavië of de Schotse Hooglanden, is de lucht in ons dichtbevolkte land vaak te droog voor lange, hangende baardmossen. Ze gedijen alleen in microklimaten zoals vochtige uiterwaarden of oude ( duin ) bossen.
• Luchtkwaliteit: Baardmossen halen al hun voeding en vocht direct uit de lucht. In Nederland is de concentratie stikstof en fijnstof in de lucht te hoog. Rood baardmos staat hier dan ook te boek als zeer zeldzaam en kwetsbaar.
• Te weinig oude bossen: De soort groeit het beste op oudere, karakteristieke bomen met een ruwe schors, zoals eiken of wilgen. Omdat de meeste bossen in Nederland relatief jong zijn en regelmatig worden uitgedund of gekapt, ontbreekt het geschikte substraat.
• Luchtvochtigheid: In tegenstelling tot bijvoorbeeld Scandinavië of de Schotse Hooglanden, is de lucht in ons dichtbevolkte land vaak te droog voor lange, hangende baardmossen. Ze gedijen alleen in microklimaten zoals vochtige uiterwaarden of oude ( duin ) bossen.




















Geen opmerkingen:
Een reactie posten